نوشته:فرزانه نیکوبرش

جابر آمد و شد فراوانی با پیامبر داشت و رسول خدا نیز به این‏ جوان با محبت، صمیمی و امین اعتماد می‏ ورزیدند. این اعتماد به‏ حدی بود که روزی رسول خدا، جابر را برای رفتن به منزل فاطمه‏ زهرا (س) ، همراه خویش ساخت... جابر این همراهی را چنین حکایت‏ می‏کرد

هنگامی که به در خانه فاطمه(س)رسیدیم، پیامبر دست ‏خودرا روی در نهاد و خطاب به دختر خود فرمود:

السلام علیکم .

علیک السلام، ای رسول الله!

وارد شوم؟

بفرمایید، ای رسول الله!

آیا من با همراه خود وارد شوم؟!

ای رسول الله! روپوش(و مقنعه‏ ای)که بر سر بنهم، ندارم!

فاطمه! گوشه روانداز خود را بردارو سر خود را با آن‏ بپوشان.

فاطمه زهرا چنین کرد، دوباره رسول خدا فرمود:

السلام علیکم .

علیک السلام، ای رسول خدا!

آیا وارد شوم؟

آری، رسول خدا!

با همراهم وارد شویم؟

آری! شما و همراه شما.

آنگاه پیامبر وارد خانه فاطمه شد، من نیز در پی او داخل‏ منزل شدم، در آن حال، صورت فاطمه بسیار زرد بود! پیامبراکرم به‏ فاطمه فرمود:

چرا صورت تو را زرد می‏بینم؟!

ای رسول الله ! از گرسنگی است!

رسول خدا دست‏ به دعا بالا برد و فرمود: ای خدای سیرکننده‏ گرسنه و برطرف کننده گرفتاری، فاطمه، دختر محمد را سیرکن!

در آن هنگام به سیمای زهرا نگریستم، صورت او برافروخته شد وگرسنگی ‏اش برطرف گردید...»

 

لوح سبز

اعتماد بسیار پیامبر به جابر او را میان اهل بیت نیز امین ومحرم راز ساخته بود. به گونه ‏ای که فاطمه و علی(ع)جابر را ازخود می‏دانستند و گاه او را از اسرار این خاندان، آگاه ‏می‏ ساختند.

جابر پس از آگاهی از تولد امام حسین(ع) ، راهی منزل‏ فاطمه (ع) شد تا این میلاد را به دختر رسول خدا تبریک و تهنیت ‏گوید. او پس از ورود ، ولادت دومین فرزند را به حضرت ‏زهرا (س) تبریک گفت. جابر، جریان ملاقات را چنین شرح می‏دهد:

«در آن حال، در دستان فاطمه(س) لوح سبزی را دیدم، گمان بردم‏ که آن زمرد است ، نگاهم به نوشته سفید بر روی آن افتاد ، مکتوبی‏ که به نور خورشید شباهت داشت! به حضرت فاطمه گفتم:

پدر و مادرم فدای شما ای دختر رسول خدا! این لوح چیست؟!

این لوحی است که پروردگار به رسول و فرستاده ‏اش اهدا کرده ‏است ، در آن نام پدرم ، نام همسرم، نام دو پسرم و اسامی اوصیا وجانشینان فرزندم می‏باشد. آن را پدرم به من عطا کرده، تا بدان‏ خشنود گردم. آنگاه حضرت فاطمه لوح را به من داد تا بدان بنگرم.

پس از دریافت لوح و نگاه به نوشته زیبای آن، مکتوبات آن رایادداشت کردم....»

جابر بن عبدالله، در عصر امام باقر(ع)، و در پاسخ به پرسش ‏امام، ماجرای دیدار لوح را به حضرت فرمود و آن نوشته را نیزنشان امام داد.

یاور امام زمان(ع)

بعضی از دانشمندان و سیره‏ نویسان، تاویل معنای آیه (ان الذی‏فرض علیک القرآن لرادک الی معاد) را به رجعت جابر با امام‏ زمان حضرت مهدی(ع) مربوط می‏دانند. شاید رسول خدا(ص) یا یکی از امامان(ع) با خواندن آیه فوق به جابر بشارت داد که ، هنگام ظهور حضرت مهدی(ع) زنده می‏شوی; از یاران نزدیک و مخلص‏ آن حضرت خواهی بود و در تثبیت و گسترش حکومت جهانی آن حضرت‏ نقش بسزایی بر عهده خواهی داشت